Irom’s iron in the soul

Young, stoic and dogged, Irom Sharmila has been on a fast-unto-death since November, 2000.
She wants the repressive Armed Forces (Special Powers) Act repealed. The Act gives draconian powers to the security forces and has repeatedly been used with brazen brutality in the Northeast. For five years, she has been imprisoned and force-fed by the State for her ‘crime’. Filmmaker Kavita Joshi spoke to her in the hospital room in Imphal, her prison 

An eye: piercing, intent. A nose, covered by a swatch of medical tape, as a yellow tube forces its way in. Lips, stretched tight as if in pain. A woman sits against a bare wall, huddled under a blanket, tightly hugging herself. This is my first impression of Irom Sharmila as I walk to her hospital bed. She is incarcerated at the security ward of JN Hospital in Imphal, Manipur, in custody of the Central Jail, Sajiwa. It takes her immense effort to speak, but she tries her best. “How can I explain? This is not a punishment. It is my bounden duty at my best level.”

Irom Sharmila has not eaten for over five years now. For this, she has been locked up in jail by the government under very dubious charges and is being forcibly nose fed. Since November 2000, Sharmila has been on a fast-unto-death, demanding the removal of the Armed Forces (Special Powers) Act 1958 (AFSPA). AFSPA is a law that can come into force in any part of India declared as “disturbed”. The act allows anyone of any rank in the army or a paramilitary force under its operational command to shoot, arrest or search without warrant; and to kill on suspicion alone. Furthermore, there is little scope for judicial remedy. The whole of Sharmila’s state — Manipur — has continuously been under this law since 1980 (with minor exceptions in recent times).

     It’s been five years since that day which changed her life. November 2, 2000 was just another Thursday. Till, that is, a convoy of Assam Rifles was bombed by insurgents near Malom in Manipur. In retaliation the men in uniform went berserk: 10 civilians were shot dead. You could say that neither the killings nor the brutal combing operation that followed were new to the people. Manipur had been ravaged by umpteen number of such incidents in the past. But for Sharmila, Malom was the proverbial straw that broke the camel’s back. “There was no means to stop further violations by the armed forces,” she says. She began her epic fast.

From then to now, Sharmila’s frail body has become a battlefield. Within days of her fast, she was arrested on charges of ‘attempted suicide’ and put in jail. She refused bail; she refused to break her fast. For five years now, she has been in custody, being forcibly nose-fed. Time and again, the courts have — rightly — released her. But she resumes her fast and is invariably re-arrested each time.

In the five years that she hasn’t eaten, Sharmila’s body has begun to get damaged severely. She lives with the nagging pain of a tube thrust into her nose. She is 35 but has become feeble and looks older. What’s more, for
five years, Sharmila has not seen her ageing mother. In her mother’s own words, “I am weak-hearted. If I see her, I will cry. I do not want to erode her determination, so I have resolved not to meet Sharmila till she reaches her goal.”

In times that are inured to violence, Sharmila’s protest is remarkable for its insistence upon the Gandhian ideals of ahimsa (non-violence) and satyagraha (insistence upon truth). And though her protest is ignored every day in the world’s largest democracy, Sharmila is resolute — “Unless and until they remove the AFSPA, I shall never stop
my fasting.” In a rare interview, shot for the film Untitled: 3 Narratives — On Women and Conflict in Manipur, she unravels her heart, slowly, like a stream of amazing struggle and hope amidst intense despair

Why did you start upon this fast?

For the sake of my motherland. Unless and until they remove the Armed Forces (Special Powers) Act 1958, I shall never stop my fasting.

Could you tell me something about the incident that sparked this off for you?

I had gone there (to Malom) to attend a meeting. The meeting was towards planning a peace rally that would be held in a few days.

I was very shocked to see the dead bodies on the front pages of the newspapers. That strengthened me to step on this very threshold of death. Because there was no other means to stop further violations by the armed forces
against innocent people. I thought then, that the peace rally would be meaningless for me. Unless
I were to do something to change the situation .

But why choose this particular method? Why a fast unto death?

It is the only means I have. Because hunger strike is based on spirituality.

What about the effect this has on you, your health, your body?

That doesn’t matter. We are all mortal.

Are you certain that this is really the best way? To inflict this upon your body?

It is not an ‘infliction’. This is not a punishment. I think this is my bounden duty.

How does your family react to your fast?

My mother knows everything about my decision. Although she is illiterate, and very simple, she has the courage to let me do my bounden duty.

When did you last meet your mother?

About five years ago. There is an understanding between us. That she will meet me only after I have fulfilled my mission.

It must be very hard on both of you…

Not very hard… (pauses). Because, how shall I explain it, we all come here with a task to do. And we come here alone.

Just why are you in custody? Why exactly?

It is not my will. But the State insists it (the hunger strike) is unlawful.

But the government is saying that your fast-unto- death is attempted
suicide, which is an offence…

Although they may think so, I am in no mood for suicide. In any case, if I were a suicide-monger, how could we communicate like this, you and ? My fasting is a means, as I have no other.

How long are you prepared to go on like this?

I don’t know. Though I do have hope. My stand is for the sake of truth, and I believe truth succeeds eventually. God gives me courage. That is why I am still alive through these artificial means. (Indicates the tube going into her nose.)

How do you spend your day in the hospital?

A lot of the time I practice yoga. It helps me keep my body and mind healthy. (She points to the tube again.) It is circumstances that make things natural. Though this (tugs the tube) is unusual, it is natural to me.

What do you miss the most?

The people. As I am a prisoner here (in hospital), everyone is restricted from meeting me without permission. So I miss people a lot.

If you had one wish that was yours for the asking, what would it be?

My wish? We must have the right to self determination as rational beings.

Do you think the AFSPA will be repealed? Will you get what you
are fighting for?

I realise my task is a tough one. But I must endure. I must be patient. That happy day will come some day. If I’m still alive. Until then, I must be patient. (My time was over, and my crew and I were preparing to leave, when Sharmila stopped us.) Will you help me? I would like to read about the life-history of Nelson Mandela. I have no idea about his life. Will you send me a book about him? It is full of restrictions here. Make sure you address it to the security ward. If not, I may not recieve it.

(We sent Sharmila, the book from Delhi. Her friends tell us that it has
reached her.)

 for more visit here
Thanks for:
interview on Mar 25 , 2006
Buzz this

പ്രിയപെട്ട ലാലേട്ടന് ആരാധകരുടെ തുറന്ന കത്ത്

പ്രിയപെട്ട ലാലേട്ടന്,
ഞങ്ങള്‍ ലാലേട്ടന്റെ കടുത്ത ആരാധകരാണ്. താങ്കളുടെ പടങ്ങള്‍ ഒന്നും വിടാതെ കാണുന്നവരാണ്. ‘മഞ്ഞില്‍ വിരിഞ്ഞപൂക്കളില്‍’ തുടങ്ങിയ ആ നടനവിസ്മയത്തിന്റെ വിജയഘോഷയാത്ര സാകൂതം വീക്ഷിക്കുന്നവരാണ് ഞങ്ങള്‍ . 2000 ന്റെ തുടക്കത്തിലാണ് താങ്കള്‍ തട്ടുപൊളിപ്പന്‍ സിനിമകളില്‍ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. ദേവദൂതന്‍ പോലുള്ള സിനിമകള്‍ ബോക്‌സോഫീസില്‍ പരാജയപെടുന്നതും നരസിംഹം പോലുള്ള സിനിമകള്‍ വിജയിക്കുന്നതും വിഷമത്തോടെയാണ് ഞങ്ങള്‍ നോക്കി നിന്നത്. പിന്നീട് താങ്കള്‍ ടൈപ്പ് കഥാപത്രങ്ങളിലേക്ക് മാറി. നവരസങ്ങള്‍ അഭിനയിക്കാന്‍ കഴിവുള്ള നടന്റെ രൗദ്രഭാവം മാത്രം സ്‌ക്രീനില്‍ നിറഞ്ഞുനിന്നു. തല്ലിപൊളി സിനിമകളുടെ ഉദാഹരണമായി ലോകാവസാനംവരെ എടുത്ത് കാണിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന ഒന്നാമന്‍ , താണ്ഡവം തുടങ്ങിയ സിനിമകള്‍ അങ്ങനെയാണുണ്ടാവുന്നത്. തുടരെ തുടരെയുള്ള പരാജയങ്ങളെ തുടര്‍ന്ന് താങ്കള്‍ പരസ്യചിത്രങ്ങളിലേക്ക് ചുവടുമാറ്റി. ഈ ചുവടുമാറ്റം ഞങ്ങള്‍ ആരാധകരുടെ ജീവിതത്തില്‍ വലിയമാറ്റമാണുണ്ടക്കിയത്. അതിനെകുറിച്ചാണ് ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ തുറന്നെഴുതുന്നത്.

ഞങ്ങള്‍ ബാംഗ്ലുരില്‍ ജോലിചെയ്യുന്ന ബാച്‌ലേഴ്‌സ് ആണ്. ജോലികഴിഞ്ഞ് വൈകീട്ട് റൂമില്‍ വന്ന് പ്രത്യേകിച്ച് പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ ചൊറിയും കുത്തിയിരിക്കുകയാണ് പതിവ്. ആയിടയ്ക്കാണ് താങ്കളുടെ ”വൈകീട്ടെന്താ പരിപാടി’ എന്നപരസ്യവാചകം വരുന്നത്. പുതിയ സിനിമയിലെ പഞ്ച് ഡയലോഗാണെന്നാണ് ആദ്യം കരുതിയത്. പിന്നീടാണ് അത് ‘Original Choice’എന്ന മദ്യത്തിന്റെ പരസ്യമാണെന്നു മനസിലായത്. ”നിങ്ങളില്ലാതെ എനിയ്‌ക്കെന്താഘോഷം’. ഞങ്ങളില്ലാതെ താങ്കള്‍ക്ക് ഒരാഘോഷവുമില്ലല്ലൊ. വൈകീട്ടു റൂമില്‍ ചുമ്മാ ഈച്ചയാട്ടിയിരുന്ന ഞങ്ങള്‍ അങ്ങനെ താങ്കളുടെ കൂടെ ”വൈകീട്ടുള്ള പരിപാടികളില്‍’ അംഗമായി. ഇപ്പോള്‍ ഞങ്ങളുടെ മാസവരുമാനത്തില്‍ നിന്നും നല്ലൊരുതുക താങ്കള്‍ ബ്രാന്‍ഡ് അംബാസഡര്‍ ആയിരുന്ന ”Original Choice’ ന്റെ മുതലാളിക്ക് (താങ്കള്‍ക്ക് ഷെയര്‍ ഉണ്ടോ?) എത്തിച്ച് കൊടുക്കുന്ന കാര്യം നിര്‍വികാരതയോടെ നിസംഗതയോടെ അറിയിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.
താങ്കള്‍ ” Mohan Lal’s Taste Busds’എന്ന പേരില്‍ പപ്പടം, പൊറോട്ട, കുടംപുളി തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങളുടെ പരസ്യത്തില്‍ തകര്‍ത്തഭിനയിക്കുന്ന സമയം. ”’ Mohan Lal’s Taste Bu-sds’ ന്റെ ഭാഗമായി ബാംഗ്ലൂരില്‍ ” The Harbour Mar-kte’ എന്ന ഹോട്ടല്‍ തുടങ്ങി. ലാലേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയ ഹോട്ടലാണ് നമ്മള്‍ ആരാധകര്‍ അത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം എന്നു കരുതി ഞങ്ങള്‍ ഒരു ദിവസം ഹോട്ടലില്‍ പോയി. സ്വാദിഷ്ടമായ ആറേഴ് കേരള വിഭവങ്ങള്‍ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയതു. ഭക്ഷണം ‘Not good not bad’. വിഭവങ്ങള്‍ എല്ലം കഴിച്ച് അവസാനം നിക്ടഷ്ടമായ ആ സാധനം(ബില്ല്) വന്നപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ പതറിപ്പോയി. 2738 രൂപ. (ബില്ലിന്റെ കോപ്പി ഈ കത്തിനോടൊപ്പം ചേര്‍ക്കുന്നു). ഭാഗ്യത്തിന് ഞങ്ങളില്‍ ഒരാരാധകന്റെ കയ്യില്‍ ‘ Credit Card’ എന്ന സാധനം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് അടുക്കളയില്‍ പോകേണ്ടിവന്നില്ല. (ഹോട്ടല്‍ നടത്തിപ്പുകാര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ ഞങ്ങള്‍ ലാലേട്ടന്റെ ആരാധകരാണെന്ന്). ജീവിതത്തില്‍ ഇത്രയുംകാലം കഴിച്ച പഴംപൊരിയുടെ മൊത്തം തുക 250 രൂപ വരില്ല.
പക്ഷെ ഈ അവസരങ്ങളിലൊന്നും ലാലേട്ടനെ തള്ളിപറയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറായില്ല. ഞങ്ങള്‍ പാവപെട്ട ആരാധകര്‍ കുത്തുപാളയെടുത്താലും തരക്കേടില്ല ലാലേട്ടന്‍ പരസ്യത്തിലൂടെ പണം സമ്പദിച്ചാല്‍ മതി. എന്നിട്ട് ചെന്നൈയിലും ഡെല്‍ഹിയിലും ഓരോ ‘The Harbour Marktet’ തുടങ്ങണം. അവിടെയുള്ള ആരാധകര്‍ക്കും കിടക്കട്ടെ ഒരു പണി
രണ്ട് പട്ടാളസിനിമകളില്‍ അഭിനയിച്ചതിനെ തുടര്‍ന്ന് താങ്കള്‍ക്ക് ടെറിട്ടൊറിയല്‍ ആര്‍മിയില്‍ ലഫ്റ്റനന്റ് കേണല്‍ പദവി ലഭിക്കുകയുണ്ടയി. വളരെ സന്തോഷമുള്ള കാര്യം കാരണം താങ്കളെപോലെ charsimatic ആയ ഒരുവ്യക്തിയ്ക്ക് യുവജനങ്ങളെ മിലിട്ടറിയിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കാന്‍ കഴിയും. പക്ഷെ അവിടെയും താങ്കള്‍ ഞങ്ങളുടെ പ്രതീക്ഷ തകര്‍ത്തു. ആ മിലിട്ടറി യൂണിഫോമിട്ട് താങ്കള്‍ നേരെ പൊയത് ‘Malabar Gold’ന്റെ പരസ്യത്തിലേക്കാണ്. രാജ്യം താങ്കള്‍ക്ക് സമ്മാനിച്ച ലഫ്റ്റനന്റ് കേണല്‍ പദവി ജ്വല്ലറി പരസ്യത്തില്‍ ഉപയോഗിച്ച് താങ്കള്‍ ദുരുപയോഗം ചെയതു. താങ്കളുടെ പരസ്യംകണ്ട് ഏതെങ്കിലും പട്ടാളക്കാരന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് മതിഭ്രമ (Hallucination) വരുകയാണെങ്കില്‍ അടുത്തതവണ ലീവിന് നാട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ 5 പവന്റെ നെക്ലേസുമായി വന്നാല്‍ മതിയെന്നു മൊഴിയും. തോക്കിനുമുന്‍പില്‍ തോല്‍ക്കാത്ത പട്ടാളക്കാരന്‍ താങ്കളുടെ മുന്‍പില്‍ തോറ്റുപോവും.
കേരളീയരുടെ മദ്യാസക്തിയെപറ്റിയും ഒരുസൂപ്പര്‍സ്റ്റാര്‍ തന്നെ മദ്യത്തിന്റെ പരസ്യത്തിലഭിനയിക്കുന്നതിനെ പറ്റിയും BBC ഈയടുത്ത കാലത്ത് റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യുകയുണ്ടായി. താങ്കള്‍ക്ക് ലഭിച്ച പത്മശ്രീ, ഭരത്, ഡോക്ടറേട്ട് ബഹുമതികള്‍ക്ക് മുകളിലായി Black Mark നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്ന കാര്യം താങ്കള്‍ ഓര്‍മ്മിക്കണം. ഒരുകലാകാരന് പണസമ്പാദ്യത്തിലുപരിയായി Social Responsibility ഉണ്ടെന്നകാര്യം താങ്കള്‍ മറക്കരുത്. ‘Cola’ അംബാസഡര്‍ ആയിരുന്ന അമിതാബ് ബച്ചന്‍ പിന്നീട് അതിന്റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങള്‍ മനസിലാക്കി പരസ്യത്തില്‍ നിന്നും പിന്മാറിയത് താങ്കളെ ഓര്‍മപെടുത്തുകയണ്. കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ യുവജന സംഘടന ആയ DYFI താരങ്ങള്‍ സ്വര്‍ണ്ണപരസ്യത്തില്‍ അഭിനയിക്കുന്നതിനെതിരെ പ്രമേയം കൊണ്ടുവന്നതും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ആരാധകരുടെ പ്രതീക്ഷയ്‌ക്കൊത്ത് താങ്കള്‍ക്ക് ഉയരാന്‍ കഴിയും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ആശംസിക്കുന്നു. കത്ത് ചുരുക്കുന്നു. ”വൈകീട്ട് പരിപാടിയുണ്ട്’.
എന്ന് സ്‌നേഹപൂര്‍വം
താങ്കളുടെ ആരാധകര്‍ .
Buzz this

make up ഇട്ടാല്‍ നമുക്കും അഭിനയിക്കാം.....!!?

Buzz this


എന്റെ ബ്ലോഗ്‌ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യാത്തത് കണ്ട്  "കവിത എഴുതാന്‍ അറിയില്ല" എന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടുകാരി എഴുതിയ കവിത.  അഭിപ്രയം എഴുതാന്‍ മറക്കരുത് .

എന്‍ മുന്നിലനന്തമാം മണ്ണ്
എനിക്കിന്ന്‍ തലചായ്ക്കാന്‍
ഇല്ല ഒരുതരി മണ്ണ് ...
എന്‍ മുന്നില്‍ കരകാണാ കടലുണ്ട്
എന്റെ ദാഹം തീര്‍ക്കാന്‍ ഇല്ല ഒരു തുള്ളി ...
കൊടും കാറ്റടിക്കും ഈ ഭൂമിയില്‍
എന്നെ തഴുകാന്‍ കുളിര്‍ കാറ്റുമില്ല..
എങ്ങും വെളിച്ചമുണ്ടെങ്കിലും
എനിക്ക് കൂട്ടായി ഇരുട്ട് മാത്രം ..
ഖുദ്സിന്റെ പുണ്യമാം നാട്
ഫലസ്തീനാണെന്റെ മണ്ണ് ...
പുഞ്ചിരി തൂകുമൊരു ജന്മമില്ല
ഈ മണ്ണിലെന്നത്   മറ്റൊരു സത്യം
പട്ടിണി കോലങ്ങള്‍ മാത്രമീ  മണ്ണില്‍
പകലന്തി നേരം  പോരാടിടുന്നു ...
നല്ലൊരു നാളെ കണികണ്ടുണരുവാന്‍
കരുത്തിനായി ഞങ്ങള്‍ പോരടിടുന്നൂ..
Buzz this

Sena, MNS threats: Shabnam Hashmi's open letter to Maharashtra CM

The Chief Minister,

Dear Mr Ashok Chavan,

Every society gives enough warning signals before turning totally anti democratic and fascist in nature. If we go back in history we will find that even in fascist Germany the first attack came on the freedom of expression of artists and intellectuals. It is very natural as the struggle for peace, democracy, secular thought, justice and communal harmony is waged by sensitive and creative people. The dream of an equal and just society has always been projected by either the mass movements of ordinary poor and marginalized people, secular political forces, human rights activists or has been portrayed by artists, poets, film makers, theatre directors etc. So those people whose agenda and preoccupation is to spread hatred and disharmony always attack the artists, activists, intellectuals and thinkers.

Unfortunately in the past we have ignored these danger signals and violent acts thus allowing the perpetrators of hate mongering not only to go scot free but also to further vitiate the atmosphere.

What has been happening in Maharashtra the past few months is absolutely shocking and is an attack on the democratic rights of the citizens of not only Maharashtra but all Indians.

I am writing to you as a member of the National Integration Council, Ministry of Home Affairs and I request you to immediately take steps to ensure that the goondaism unleashed by the Shiv Sena and MNS is stopped immediately.

I request you to ensure that Shahrukh Khan, Aamir Khan , whose effigies were burnt in Mumbai and especially Shahrukh Khan, who has received threats in the past few days, are given adequate security, that there is no disturbance when their films are released or screened in theaters. I request you to ensure that no taxi driver or auto rickshaw driver is harassed for not knowing or speaking Marathi (its good that you backtracked on January 20 from a similar unconstitutional stand on the question of issuing licenses to the taxi drivers) and that their constitutional and democratic rights of working or living in any part of India are not violated by Shiv Sena hoodlums on the roads.

The kind of filthy language which is being used and threats which are being issued against the senior leaders of your own party are absolutely unacceptable and need to be condemned strongly.

I request you to urgently arrest and prosecute those who are behind the recent incidents.

Sincerely yours

Shabnam Hashmi

Member, National Integration Council, MHA

Copy: Home Minister, Government of India

Buzz this